نکنم اگر چاره دل)2 دل شیدایی را}2

نتوانم و تن ندهم)2 رسوایی را}2

{2همه شب من اختر شمرم)2

کی گردد صبح}2

در بهار اميد بايد آنچه روييد
از دريچه دل ديده چيد و بوييد
در کنار گلزار از شراب گلنار
يک دو جامي و چند بوسه از لب يار
گو فلک نباشي آسمان بپاشي

از کفم رها ، جانم! شد مهار دل

از کفم رها ، جانم! شد قرار دل

نیست و دست من  خدا ! اختیار دل

نیست و دست من جانم ! اختیار دل

باد خزان وزان شد

چهره گل نهان شد

طلایه لشکر خزان

از دو طرف عیان شد

باد خزانی زد ناگهانی

کرد آنچه دانی

برهم زد ایام نشاط و روزگار کامرانی

ظلم خزان کرد با گلستان کرد

( دوش)3 که آن مه لقا   خوش ادا ، با صفا ، با وفا

از برم آمد و بنشت (خدا) برده دین دلم از دست

( باز)3 مرا سوی خود   می کشد، می برد، می زند

( با دو چشم )2 مست خدا ( ابرویش )پیوست

دلم، دلم، دلم ، را بردی ، به که گویم یار!

غمم ،غمم ،غمم ، نخوردی ز چه جویم یار!

سرو روانم

آرام جانم

بی تو نمنانم

دردت به جانم

صبح شد باز وای بر من و دل)2

طی نشد راز وای بر من و دل

آنچه او میکند خدا نکند)2

گر کند باز وای برمن و دل

 ملکــا ذکـــر تـو گـــویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همـــان ره  که توام راهنمایی

همـه درگـاه تو جــویــم  همه از فضل تو پویم

همـه تـوحــید تو گویـــم که به توحید سزایی