به کوی معشوق خویش جان داد
ای داد از این، فریاد از این، دل من
کین دل شده سربار مشکل من
ریزد زبس از دیده قطره قطره
افتاده روی دجله منزل من
رحمی که از پا افتادم ای دل
کردی تو آخر فرهادم ای دل
بر فکندی بنیادم ای دل
آخر دادی بر بادم ای دل
تا کی به هر انجمن، نیلی کنم پیرهن، نوشم به یاد وطن، جامی پر از خون
اوباش هر رهگذر، بگذاردم سر به سر، مانند مجنون
ساقی به بپا خیز، شوری برانگیز، مطرب بزن چنگ، چنگی دلاویز
جاهد بنال امّا شکوه آمیز
تا اندکی احوال ما گردد دگرگون
ای گنج دانش! ایرج کجایی؟
در سینه خاک، پنهان چرایی؟
تا بوده در این دنیای فانی
کی برده از خوبان بجز رنج و جدایی
دستگاه سه گاه
آهنگ و شعر : محمدعلی امیرجاهد
آواز: قمرالملوک وزیری
تار: مرتضی نی داود