گریه تا کی ناله تا چند سوزدم دل و کارم شده مشکل
دود آهم بسته راهم چون رسم به ماهم
یار جانی من اگر نماید نگاهی
نماید از شفقت نگاهی به ماهی
از شب غم من آن مه زداید سیاهی
عمر من از غم شد طی
صبر و تحمل تا کی
خون شد دل
بت جانان تو مرنجان دل پژمان ز ستم به خدنگ جفا
اگرت افتد ره سوی گلستان‌ها
برود گلها را سر به گریبان‌ها
تو بدین خوبی دریغا که هستی عاری از روی وفا

 شعر: حسین پژمان بختیاری
آهنگساز: مرتضی نی داوود
آواز: قمرالملوک وزیری