چاپ کردن این صفحه

تصنیف بیست و هفتم عارف قزوینی (باد صبا)

نوشته شده توسط
عارف قزوینی

باد صبا بر گل گذر کن

گل گذر کن گل گذر کن

 از حال گل ما را خبر کن

نازنين ما را خبر کن

با مدعي کمتر نشين     

نازنين اي مه جبين

بيچاره عاشق، ناله تا کي ، ناله تا کي

يا دل مده يا ترک سر کن ،ترک سر کن

شد خون فشان چشم تر من

پر خون دل شد ساغر من

اي يار عزيز مطبوع و تميز

در فصل بهار با ما مستيز

آخر گذشت  آب از سر من ،(ببين چشم تر من) 2

گل چاک غم بر پيرهن زد

پيرهن زد،پيرهن زد

از غيرت آتش در چمن زد

در چمن زد،در چمن زد

بلبل چو من شد در چمن

دستان سرا بهر وطن

ديدي که ظالم، (تيشه اش را)2

آخر به پاي خوشتن زد

شد خون فشان چشم تر من

پر خون دل شد ساغر من

اي يار عزيز مطبوع و تميز

در فصل بهار با ما مستيز

آخر گذشت  آب از سر من ،(ببين چشم تر من  ) 2 

 


 

این تصنیف به روایتی تصنیف بیست و هفتم عارف است و از روایتی دیگر ساخته ی حسام السلطنه، بنده این تصنیف را از کتاب شعر استاد عارف قزوینی برداشت کردم ولی در مورد حسام السلطنه و ملک الشعرای بهار آگاهی نداشته ام . اگر اشتباهی رخ داده لطفا ً اطلاع دهید

یکی از ویژگی های این تصنیف اجرای آن با نت های محدود است . یعنی تنها از نت سل تا می در دستگاه همایون برای ساخت این تصنیف زیبا استفاده شده است.

دستگاه:همایون (شوشتری)

 

چاپ شده از سایت دانشنامه سنتور