دانشنامه سنتور

دانشنامه سنتور یا santoor encyclopedia مرجعی برای هنر سنتورنوازی

سایت دانشنامه سنتور مفتخر است که در ماه به طور متوسط میزبان یازده هزار بیننده باشد.

  • نمایش موارد بر اساس برچسب: سنتور
دوشنبه, 28 اسفند 1391 06:43

گفتگو با پرویز مشکاتیان

در اوایل دهه شصت صدای ساز سنتوری در میان اجراهای موسیقی شنیده می شد که به هیچ وجه سبک ها و روش های کهن در نواختن این ساز را بر نمی تافت و خود سبک و سیاقی خاص داشت. سرعت در نوازندگی و اجرای صحیح نت ها در کنار ترسیم فضای شنیداری دل انگیز باعث شد تا پس از سال ها سکوت موسیقی سنتی که موجب فراموشی بسیاری از چهره های سرشناس شده بود، برنده اول نوازندگی سنتور جایزه باربد رخ بنمایاند، پرویز مشکاتیان. جوانی که حضورش در کنار لطفی، علیزاده و دیگر نام  آوران دهه شصت، شور و شیدایی خاصی به فضای موسیقی اجرا شده در آن سال ها بخشید. اگر استاد ورزنده را به سر پنجه شیرینش در نواختن این ساز می شناسند یا فرامرز پایور را با دیسیپلین رسمی و نوازندگی مهندسی گونه اش و یا حبیب سماعی را در بداهه نوازی های دل انگیزش استاد می دانند، به حق می توان در اجرای مدولاسیون سنتور، پرویز مشکاتیان را یکی از برترین ها دانست.

 

 

 

پیش از این‌که با پرویز مشکاتیان دیدار داشته باشم، همگان من را از گفت‌وگو با وی بر حذر می‌کردند. دلا‌یل مختلفی داشتند، عمدتاً تندخویی، عصبیت، کم حوصلگی و ... را بهانه می‌کردند. گفت‌گوهای نخستین هم (که تلفنی بود) همین را نشان می‌داد. غیر از این دلا‌یل، همواره در ذهن خود وی را فردی غیر قابل دسترس قلمداد می‌کردم. اما برخورد نخستم که در ویلا‌یش صورت گرفت، تمام پیش ذهنیات خود و دیگران را نقش بر آب کرد.

بسیاری از محبوب ترین تصنیف های محمدرضا شجریان را مشکاتیان ساخته است

در یکی از گشت و گذارهای هنری گروه عارف در اروپا، در سال ۱۳۷۲، با پرویز مشکاتیان به گفت و گو نشستم و پیش از هر چیز از او درباره موسیقی پس از انقلاب پرسیدم و او پاسخ داد:

"موسیقی بعد از انقلاب چند تموج داشته. سال‌های اول انقلاب، مورد قهر قرار گرفته بود. سازها را شکستند، یک مقدار بی مهری کردند... بعد یک دوره ایستا را طی کرد و بعد که این موج‌ها خوابید باید بگویم که توجه به موسیقی به حد مطلوب در آمد. از آن جا که هیچ وقت با یک نگاه معقول و مطلوب به موسیقی نگاه نشده، حرکت آن قائم به ذات شده است."

پنج شنبه 13 دسامبر 2007, sarang

* سال‌هاست كه جريان اصيل موسيقی آن‌چنان كه بايد و شايد حضوری مؤثر نداشته است، آيا فكر نمی كرديد ممكن است با كنار كشيدن خود، موسيقي ايراني آسيب می‌بيند؟

من بر آن نبودم و نيستم كه موسيقی آسيب مي‌بيند يا نمی بيند. پيش از آن فكر می‌كنم بايد از چگونگی و روند شكل گيری و تكاملی يك پديده هنری در جامعه صحبت كنيم و بعد برسيم به مسائلی مثل كنار كشيدن و آسيب پذيری و غيره. ما هميشه براي آبادی، آزادی، فرهنگ‌مندتر شدن بستر جامعه و بها دادن به جريان‌های دانشگاهی و تپش و جوشش‌های نو، اميدها و آرزوهايی داشتيم و داريم.

به هر حال نمي‌توانيم بگوييم كه به‌عنوان انسان‌هايی كه در جريان بوديم و همراهي كرديم و همراه و همگام مردم بوديم، بي‌تفاوت شديم. آثار ما در ابتدای انقلاب، زبان و ضربان دل مردم بود، براي آزادي‌خواهی، براي بهتر جستن يا بهتر بودن، نمونه اش رزم مشترك، ايران‌اي سراي اميد وغيره.

فرید دهدزی: مصاحبه حاضر به 35 سال پیش همزمان با 35 سالگی افتتاح رادیو، در برنامه ویژه شما و رادیو به تهیه‌کنندگی جناب شاهرخ نادری صورت گرفته است. مصاحبه‌کننده خانم فروزنده اربابی، از گویندگان خوش‌نام آن سال‌های رادیو، به ویژه برنامه شما و رادیو بود. در این ویژه‌برنامه چهره‌هایی مانند مرتضی نی‌داود، مجید وفادار، علی‌اکبر شهنازی و ... به عنوان نخستین نوازندگان رادیو، نیز حضور داشتند.

سوای علاقه شما به سنتور چه نكته یا نكته‌هایی سبب شد كه شما به فكر این بیفتید كه پنج سنتور را همنشین كنید و قطعاتی برای آنها بنویسید؟

وقتی شما به یك سوژه علاقه‌مندید و این علاقه‌مندی باعث می‌شود مدتی روی آن سوژه فكر كنید بعد از مدتی درمی‌یابید این علاقه وجوه گوناگونی پیدا كرده است. مثلا ردیف موسیقی ایرانی را در نظر بگیرید. یك سوژه كلی است اما گردش ملودی، زمانبندی،‌ فواصل و دستگاه‌ها و آوازها، سونوریته، ساز و هر كدام سوژه‌های مستقلی هستند كه به نوع و اندازه خود جای كار كردن دارند. سوژه سنتور و طنین و صدای آن برای من چنین حكمی دارد. من سنتور را از وجوه مختلف دوست دارم و به سمتش حركت كردم. بخش كوچكی از این حركت و این علاقه‌مندی به گروه سنتور تبدیل شده است.

جامعه هنری ايران در سی امين سالگرد درگذشت نورعلی خان برومند، ياد او را گرامی داشت.

شاگرد او محمد رضا شجريان، نقل می کند که ۲۹ دی ماه ۱۳۵۵ «همراه با استاد در کنسرت ارکستر سمفونيک تهران» حضور می يابند و ارکستر، غزلی از حافظ را همراه با موسيقی «غير سنتی» اجرا می کند.

در موسیقی غربی عددی جادویی وجود دارد که "دوازدهمین جذر دو" است و مقداری برابر با 1.0595 دارد. بنابراین اگر این مقار دوازده بار در خودش ضرب شود جوابی برابر دو میدهد.

چرا این مقدار در موسیقی مهم تلقی میشود؟

منتشرشده در صدا و موسیقی

شاید از خود بپرسید حال که می‌دانیم نت‌های مختلفی از یک صدا وجود دارد چطور یک نت را مرجع قرار دهیم.

جواب راحت به این مسئله این است که اصلاً این قضیه مهم نیست. از آنجایی که نت‌هایی که با هم یک اکتاو فاصله دارند، نتی که یک اکتاو بالا یا پایین نواخته بشود هم صدا با نت اصلی است، چه بالا باشد چه پایین.

منتشرشده در صدا و موسیقی
یکشنبه, 27 اسفند 1391 21:25

صدا و موسیقی، درس هفتم ، اکتاو

اکتاو تفاوت بین گام بین دو نت است که یکی از آن نت ها فرکانسی دو برابر دیگری دارد. دو نتی که به اندازه‌ی یک اکتاو با هم فاصله دارند همیشه صدایی شبیه به هم دارند و همچنین اسم نت‌شان یکسان است در حالی که تمام نت‌های دیگری که در این بین قرار دارند صدایی مشخصاً متفاوت ایجاد می‌کنند و اسمی متفاوت دارند.

منتشرشده در صدا و موسیقی
صفحه27 از29

آموزشگاه های سنتور

 دانلود نرم افزار موسیقی

مدرسه سنتور