- دستگاه شور
- آواز بیات کرد
- آواز بیات ترک
- آواز افشاری
- آواز ابوعطا
- آواز دشتی
- دستگاه سه گاه
- دستگاه چهارگاه
- دستگاه ماهور
- دستگاه همایون
- آواز بیات اصفهان
- دستگاه راست پنجگاه
- دستگاه نوا
آواز در اینجا با نام گوشه ی آواز و یا فن آوازخوانی تفاوت دارد و به زیرمجموعه ی دستگاه ها گفته میشود.
در ادامه به صورت علمی تر به نقل از کتاب مبانی نظری موسیقی ایران به تعریف دستگاه پرداخته میشود
نکته ای که لازم به ذکر است عبارت یا جمله ی "هفت دستگاه و پنج آواز" است. در واقع با شمارش لیست بالا در میابیم که هفت دستگاه و شش آواز داریم که مجموع آنها 13 هست ولی نکته اینجاست که به خاطر شباهت آواز بیات کرد به شور در بیشتر کتاب ها و مراجع من جمله منبع ذکر شده در بالا آواز بیات کرد را آوازی جداگانه محسوب نمیکنند. دلیل دیگر این امر نیز ارزش گذاری ایرانیان برای اعداد مقدس است. برای مثال اعداد 5، 7 و 12 اعداد مقدسی به شمار می آیند که نمایانگر 5 معصوم ، 7 روز هفته و یا 12 ماه سال میباشد. جمع 7 هفت دستگاه و 5 آواز برابر 12 مجموعه و زیر مجموعه است که با این استدلال همخوانی دارد.
گویا در زمان قدیم موسیقیدان دربار به نام باربد به ازای هر ماه و هر روز گوشه و دستگاهی برای نواختن در نظر گرفته بوده است که البته با توجه به وجود موسیقی مقامی قبل از دوره ی قاجار و پیدایش موسیقی دستگاهی در این دوران بعید به نظر میرسد.
در زیر میتوانید به اولین گوشه از هر کدام از این دستگاه ها که درآمد گفته میشود و طبق ردیف میرزا عبدالله نواخته شده است گوش کنید:
اگر ضبط های زیر برای شما ظاهر نمیشود و نمیتوانید آن را بشنوید میتوانید به سایت ساند کلاد رفته و آنجا بشنوید:
دیدگاهها
ممنون از پیام شما.
در واقع این بخش از مقاله به همین نکته اشاره داشت : نقل قول:از نظر مُدالیته آواز دشتی و بیات کرد با هم متفاوت هستند و آواز بیات کرد به عنوان زیر مجموعه ای از دستگاه شور مستقل از آواز دشتی است. اگر از نظر تئوری موسیقی ایرانی هم بررسی کنیم نت های شاهد در دشتی و بیات کرد با هم متفاوت هستند.
به مقاله مُد در همین مجموعه نگاهی بکنید.
باز هم متشکر از نظر شما.
موفق و موئد باشید.